Review militèr

Rudal homing penerbangan SNARS-250 (USSR)

0
Periode pasca perang ditandhani kanthi wutah kanthi cepet ing pangembangan senjata lan peralatan. Ing wektu sing padha, ana pangembangan solusi reaktif sing wiwit ditrapake ing kabeh wilayah sipil lan militer. Nanging, aja lali manawa para perancang, insinyur lan spesialis lembaga riset lan biro desain "buta" ngembangake solusi anyar - dheweke dadi sing pertama.

Разработка боеприпаса началась как научно-исследовательская работа. СНАРС позиционировался как реактивный снаряд/ракета «воздух-воздух». Работы проводились согласно постановлению Совета Министров Советского Союза № 1175-400 от 14.04.1948 года в конструкторском бюро завода № 293(в наше время МКБ «Молния»), руководитель работ М.Бисноват. Срок сдачи эскизного проекта назначают на осень 1948 года. Однако вследствие новизны и сложности разработки срок сдачи соблюден не был. До конца года были проблемы с проектной документацией и у остальных участников проекта – НИИ-85 и завод № 40. Готовый комплексный техпроект был готов к весне 1949 года. Начинаются аэродинамические испытания моделей СНАРС в разных компоновках и воздушные испытания моделей «изделия 12 и 14». Создаются образцы ракет с автоматическим управлением под названием «объект 20» с установкой бортоборудования. Завершаются работы по обобщению конструкторской документации.

Miturut syarat-syarat referensi, bobot projectile ngirim ora ngluwihi 300 kilograms, bobot saka mbledhos ledak - ora luwih saka 20 kilogram. Kacepetan kira-kira 10 kilometer kira-kira 400 m / s, langit-langit dhuwure nganti 15 kilometer. Maneuverability saka projectile ngarep kudu kasedhiya ing tingkat pejuang ana. Kemungkinan tekan target ana ing tingkat 75 persen saka hit langsung. Jarak peluncuran - 5 kilometer (nalika nyedhiyakake projectile kanthi sirah termal marang pesawat jet mungsuh). Kanggo pesawat konvensional, proyektil sing disedhiyakake karo kepala radar nduweni jarak 3 kilometer (jarak sing bisa dijupuk saka wong sing golek).

Rudal homing penerbangan SNARS-250 (USSR)


Amunisi kasebut nampa desain "bebek" aerodinamis kanthi sayap berbentuk berlian lan rudder trapezoid. Wiwitane, SNARS-250 dijenengi produk I-64, model mabur kasebut dikenal minangka produk 9. Model sing dilengkapi mesin roket cair, sing dikenal minangka produk 12 lan 14, digawe kanggo nemtokake wangun buntut lan swiwi.

Homing projectile dikembangake kanthi praktis saka awal, ora ana solusi sing wis siap ing wilayah iki nalika iku. Pakaryan nggawe pencari semi-aktif saka jinis radar dipasrahake menyang MAP NII-17. Kepala panas ditugasake menyang SKB 2 (TsKB-393). Miturut cara, wis ana pembangunan siap-digawe kanggo sirah termal - iki digawe kanggo bom udhara Homing-jinis Crab. Autopilot diprentahake supaya digawe dening spesialis pabrik 118. Mesin roket propelan padhet diprentahake supaya digawe dening spesialis pabrik 81.

Проведенные работы и экспериментальные наработки были признаны успешными. 4.12.1950 года было дано «добро» на переход к опытным и конструкторским работам. Калибр самонаводящегося снаряда «воздух-воздух» как приняли в penerbangan, raket banget karo bobot amunisi. Loro amunisi sing padha kanggo MiG-15 meh kabeh cocog karo muatan.

Но на предварительном этапе разработке конструкторам становится ясно, что вес самонаводящегося снаряда превысит требуемый. Это сразу ставило под вопрос использование боеприпасов на самых распространенных советских истребителях, при том, что еще необходимо было установить бортовой радиолокатор на борт истребителя-перехватчика. Как самолет-носителя выбрали Ту-2, способный принять на борт большую полезную нагрузку.



Ing taun 1951, 10 peluncuran proyektil homing kanthi radar lan kepala termal direncanakake. Wiwit taun 1952, tes pabrik 3 batch direncanakake, kanthi total 60 amunisi. Sampeyan iki ngrancang kanggo nambah sawetara maksimum radar-jinis seeker kanggo 5 kilometer, sirah termal padha ditinggalake ing tingkat karakteristik sing dibutuhake. Kacepetan amunisi kudu ditambah dadi 500 m / s. Operator utama ngrancang interceptor 2-mesin anyar I-320 lan La-200.

Ing taun 1951, 20 amunisi karo macem-macem jinis pencari wis siyap, nanging diluncurake saka operator ora kedadeyan ing taun iki - pencari lan autopilot durung diuji kanthi lengkap. Loro pesawat Tu-2 wiwit mabur kanthi amunisi digantung ing gantungan. Sejatine, padha nggarap peralatan ing Papan lan telemetri, kang diselehake ing balon saka jinis VAZ-1.



Ing Mei 1952, peluncuran amunisi otonom diwiwiti. Saka papat peluncuran, setengah sukses.

Agustus 1952. SNARS diluncurake kanthi pencari termal "0-3" diwiwiti. Amunisi kasebut diluncurake kanthi tuntunan menyang Bulan, nanging saka 6 amunisi, mung siji (pisanan) sing bisa nyedhaki "target". Shortcomings saka seeker termal ing syarat-syarat amba dijupuk, rudders mesthi lan Jarak dikenali. September 1952, peluncuran amunisi saka pencari radar sing diarani "Udar" diwiwiti. Saka kabeh peluncuran, mung siji sing diakoni minangka sukses - target ana ing jarak 4.5 kilometer, lan SNARS sukses ngarahake target kasebut lan ngliwati 11 meter saka iku (radius sekring non-kontak sing ditemtokake yaiku 25 meter. ). Maneh, shortcomings padha dicethakaké - Jarak lan mesthi rudders ajeg wedged. Tes penerbangan diganggu kanggo ngrampungake peralatan lan unit SNARS.

Ing taun 1952, sekring radio lan baterei on-board durung rampung. Panyebab utama, sing nyebabake macet saka rudders, yaiku autopilot AP-27. Jumlah cilik saka tes otonom saka amunisi iki kena pengaruh. Kajaba iku, pangembang (tanduran 293) temenan ora duwe wektu kanggo bisa ing rong arah - ing SNARS-250 lan Storm. Ana kekurangan spesialis ing pabrik kasebut, utamane ing wilayah autopilot, sistem kontrol, radar lan peralatan IR. Pabrik kasebut nyoba nambah staf spesialis lan njaluk sèket spesialis enom ing taun 1951, nanging mung nampa puluhan wong. Ing taun 1952, intensitas karya dikurangi kanthi prioritas karya KB-1 - kudu nindakake karya anti-pesawat "Berkut" lan pesawat G-300 (salah sawijining pimpinan KB-1 yaiku putrane Beria).

Ing taun 1953, wolung peluncuran amunisi SNARS-250 sing diowahi direncanakake. Nanging, tanggal 19.02.1953 Februari 1, tim spesialis sing dipimpin Bisnovat, kepiye biro desain dibubarake lan ditransfer menyang biro desain-1. Nanging sawetara sasi mengko (pati I. Stalin), KB-250 uga ana ing reformatting. Pakaryan lagi ditindakake kanggo mulihake biro desain ing pimpinan Bisnovat lan mulihake karya ing SNAR-200. Nanging, wektu ilang lan SNARS dadi "usang" ing babagan karakteristik teknis. Kajaba iku, ora ana La-320 lan I-XNUMX.
Ing taun 1953, karya wiwit ngembangake K-15, sing luwih unggul ing kinerja kanggo SNARS lan operator. Ing taun 1954, karya wiwit pangembangan rudal pesawat K-6/7/8 kanggo macem-macem pejuang Uni Soviet.

Специалисты во главе с М.Бисноватом были организованы в новое ОКБ – ОКБ-4 и стали заниматься новыми задачами. Работы по СНАРС-250 больше никем не велись.

Fitur Utama:
- dawa - 4.2 meter;
- diameteripun - 32 cm;
- swiwi - 1.5 meter;
- engine - engine roket propelan ngalangi, tikaman 1220 kilogram;
- работа двигателя – 9 секунд;


Sumber informasi:
http://militaryrussia.ru/blog/topic-2.html
http://www.airwar.ru/weapon/avv/snars-250.html
http://www.missiles.ru/k8.htm
Pengarang:
Add a comment
Alexa
Dear maca, kanggo ninggalake komentar ing publikasi, sampeyan kudu mlebu.