Review militèr

"Lomba gedhe" rudal jarak menengah. Saka Khrushchev nganti Putin

28
"Lomba gedhe" rudal jarak menengah. Saka Khrushchev nganti Putin

Prajanjian Angkatan Nuklir Jangka Menengah (INF Treaty) iku prajanjèn antara USSR lan Amerika Serikat sing ditandatangani déning Gorbachev lan Reagan tanggal 8 Desember 1987 nalika KTT Soviet-Amerika ing Washington. Prajanjian kasebut wiwit ditrapake tanggal 1 Juni 1988. Kanggo pisanan ing crita kabeh kelas senjata rudal nuklir diilangi: kabeh kompleks rudal balistik lan rudal jelajah basis lemah medium (saka 1 nganti 000 km) lan luwih cendhek (saka 5 nganti 500 km). Pihak kasebut wis setya ora bakal ngasilake, nguji utawa nyebarake rudal kasebut ing mangsa ngarep.


Miturut syarat-syarat persetujuan, ing ngisor iki bakal dirusak: rudal jarak menengah - Soviet RSD-10, R-12, R-14 (miturut klasifikasi NATO SS-20, SS-4 lan SS-5, masing-masing. ) lan rudal jelajah adhedhasar lemah 3M12 "Relief" ( RK-55 - jeneng ing protokol kanggo perjanjian) miturut klasifikasi NATO - SSC-X-4 Slingshot; Amérika "Pershing-2" lan BGM-109G (rudal jelajah basis lemah "Tomahawk"); rudal jarak cendhak: Soviet 9K76 Temp-S (OTR-22), 9K714 Oka (OTR-23), (SS-12M lan SS-23 miturut klasifikasi NATO); Amérika "Pershing-1A". Ing wulan Juni 1991, persetujuan kasebut kawujud: USSR numpes 1 misil (kira-kira setengah minangka misil cadangan sing ora ana ing tugas tempur), AS numpes 846 misil.

Akar masalah kasebut bali menyang taun 1945


Banjur atusan B-29 sing dipasang ing Eropah entuk bom nuklir pisanan - B-3 (Mk-3). Ing taun 1956, Angkatan Udara AS duwe 28 penerbangan swiwi saka pesawat pengebom B-47 lan limang sayap pesawat pengintai RB-47. Pengebom kasebut minangka bagean saka baris pertama pencegahan nuklir strategis Amerika, sing dipasang ing pangkalan udara maju ing Inggris, Spanyol, Jerman lan Italia. 2 pengebom B-000 ing siaga dhuwur, slugged karo bahan bakar lan dimuat karo nuklir gaman, karo kru ing siyaga, padha siap kanggo nyerang USSR ing wektu cendhak.

Bomber iki bisa nggawa 2 bom nuklir Mk15 kanthi kapasitas masing-masing 3,8 megaton, utawa siji B41 kanthi kapasitas 25 megaton, utawa siji B53 kanthi kapasitas 9 megaton, ing teluk bom. Bomber kasebut nduweni kacepetan penerbangan subsonik nganti 977 km / jam lan jarak nganti 3 km, mula, ora kaya B-240 lan B-36 antar benua, mung bisa digunakake saka lapangan terbang maju ing Eropa. Kabeh armada pengebom iki digabung dadi telung tentara udara - 52rd, 3th lan 16th. Saliyane ngebom, Amerika Serikat wis nyebarake pirang-pirang rudal jelajah jarak menengah ing daratan ing Eropa.

Dina iki kita ngrayakake ulang taun kaping 60 saka krisis Karibia, nalika jagad ana ing ambang bencana nuklir. Dipercaya manawa ancaman utama ditindakake dening rudal nuklir, nanging nyatane ora kaya ngono. Rudal strategis, balistik lan pelayaran, dilengkapi hulu ledak termonuklir, mung sawetara persen saka total potensial nuklir saka tenaga nuklir.

Ing musim gugur taun 1962, USSR duweni 1 Tu-500 medium-range (2–500 km) pengebom strategis, 3 Tu-000 intercontinental (nganti 16 km), lan 150 M-7 intercontinental bombers. Kanggo pengebom kasebut ing pangkalan udara ing sisih kulon USSR, ana sekitar 000 bom SAB-95 (produk 40 lan 4) kanthi kapasitas 300 lan 9000 Mt, masing-masing, ing fasilitas panyimpenan khusus. Nanging USSR mung duwe sawetara senjata roket ing Oktober 201 - 202 peluncur R-20 ICBM (SS-25 Saddler), 1962 peluncur R-30 ICBM (SS-16 Sapwood) lan 7 peluncur R-6 SLBM (SS). -N -7 Sark) kanthi jarak penerbangan 6 km.

AS ora luwih apik. Pasukan striking utama yaiku pengebom antarbenua strategis B-52, lan ana 1962 wong ing Angkatan Udara AS ing musim gugur 744, produksi seger, mung rampung. Nanging, bom Soviet uga kabeh anyar. Pengebom strategis Amerika bersenjata karo bom super dhewe - B-41. Kira-kira 500 B-41 diprodhuksi antarane September 1960 lan Juni 1962. Secara total, USSR duweni bom termonuklir 3 ing arsenal, dene Amerika Serikat duweni 080. Lan kekuwatan hulu ledak termonuklir ICBM lan SLBM wektu iku minangka urutan gedhene sing luwih murah tinimbang bom maksimal 26-700 Mt.

Kasunyatan penting ing sajarah krisis Karibia


Sampeyan perlu kanggo njupuk menyang akun siji kasunyatan liyane penting ing sajarah krisis Karibia. Setaun sadurunge acara kasebut, USSR nguji "superbomb" AN 602 kanthi kapasitas 58 Mt, lan Amerika ngerti yen iki dudu kekuwatan maksimal amunisi iki, kekuwatan amunisi nyata kudu 100 Mt. Amerika ora ngerti apa-apa nalika bom kasebut durung tau mlebu layanan karo USSR ADD.

Amerika Serikat minangka sing pertama ing Eropa sing nyebarake peluncur rudal jarak menengah MGM-13A Mace.

Rudal MGM-13A Mace ("Mays") wis disebarake ing tentara wiwit taun 1959, saliyane kanggo wong-wong mau, modifikasi saka MGM-13B karo sawetara tambah kanggo 2 km iki sijine menyang layanan. Rudal kasebut dipasang ing sayap rudal taktis kaping 400 ing Jerman. Secara total, 38 peluncur rudal Mace disebar ing Eropa.

Kanggo pasukan strategis iki, perlu kanggo nambah kemampuan serangan saka pesawat basis operator saka 2nd (Atlantik Utara) lan 6th Armada (Segara Mediterania) saka Angkatan Laut AS. Lan iki 240 A-4, A-5, A-6, A-7 pesawat serangan lan F-4 fighter-bombers, saged ngirim nganti 480 B-43, B-57 bom nuklir ing siji sortie.

Uni Soviet kudu netralake ancaman nuklir sing ana ing negara-negara sosialis, lan ing kene misil balistik paling cocok, sing diarani "murah lan nyenengake." Loro biro desain ngurusi rudal balistik ing negara kita ing taun 1950-an: OKB-1 dening Sergei Pavlovich Korolev lan OKB-586 dening Mikhail Kuzmich Yangel. Rudal Korolev minangka sing pisanan mlebu layanan.

R-5M (SS-3 Shyster) - rudal balistik jarak menengah pertama ing donya 8K51, dilengkapi hulu ledak nuklir, muncul ing taun 1956. Iki pisanan ditampilake ing parade tanggal 7 November 1957. Rudal kasebut nduweni jarak peluncuran 1 km. Penyebaran diwiwiti ing taun 200, ing peluncur - 1956 rudal ing rong divisi rudal saka brigade teknik RVGK kaping 24 ing GDR cedhak Furstenberg, 72 kilometer saka Berlin, nomer sing padha disebarake ing taun sabanjure. Rudal kasebut tetep ana ing layanan nganti 80.

Kanthi penyebaran ing taun 1958 saka R-12 (SS-4 Sandal), rudal berbahan bakar cair Soviet pisanan, USSR entuk kemampuan kanggo ngirim serangan nuklir menyang ambane operasional, tanpa dipikirake pasukan strategis jarak jauh. R-12 enggal ditambah karo rudal balistik jarak menengah R-14, sing mlebu layanan ing taun 1960. Panyebaran IRBM ing Uni Soviet diterusake kanthi cepet ing taun 1965, nyebarake 28 SS-3, 608 SS-4, 97 SS-5 ing peluncur ing saindhenging negara, kanthi kabeh rudal 100 ngarahake obyek ing Eropah Kulon.

PGM-17 Thor (SM-75) minangka roket siji-tahap sing didhukung dening mesin roket propelan cair Rocketdyne S-3D (LRE) (jeneng Angkatan Udara AS LR79-NA) sing nganggo minyak tanah (bahan bakar) lan oksigen cair (oksidator). ). Thor bisa ngirim hulu ledak termonuklir 49 MT W-1,44/Goodyear RV nganti jarak 1 mil (500 km). Dhiameter W2 kira-kira - 400 m lan dawane 49 m, gumantung saka modifikasi, bobot warhead antara 0,5 nganti 1,45 kg. Unit kontrol inersia entuk akurasi ing antarane 745 kaki (762 m) lan 1 mil (000 m) CEP (macem-macem sumber nuduhake perkiraan sing optimis banget lan cedhak karo sing nyata).

Roket kasebut "dipakani" ing rok paduan aluminium sing dawa lan kuwat sing wiwit sempit nalika mlebu maneh ing atmosfer, nggawe rem luwih lancar. Ing situs peluncuran, rudal disimpen sacara horisontal ing papan perlindungan-hangars khusus, ora bisa nglindhungi malah saka serangan dening pesawat pengebom sing bersenjata karo bom tiba-tiba konvensional, pangayoman mung diwenehake saka kondisi cuaca sing ala. Sawise nampa pesenan kanggo miwiti, roket kasebut ditransfer dening piranti erector khusus menyang posisi vertikal kanggo ngisi bahan bakar lan diluncurake. Wektu reaksi total kira-kira 15 menit.

Penyebaran armada IRBM ing Eropah mbuktekaken dadi luwih repot saka samesthine, amarga ora ana anggota NATO, kajaba Inggris, nampa tawaran kanggo nyebarake rudal Thor ing wilayah. Italia lan Turki sarujuk nampa rudal Jupiter. "Thor" disebarake ing Inggris, wiwit Agustus 1958, 20 skuadron saka RAF Bomber Command, saben karo 3 pluru ing kontrol "loro tombol" saka Amerika Serikat (warheads) lan Great Britain (rudal), sing, resmi. rudal kagunganipun Ratu Britania Raya, dheweke mbayar US $ 1 yuta kanggo saben, nanging hulu ledak nuklir minangka properti lan dikontrol dening militer AS.

Ukuran skuadron rudal RAF beda banget karo struktur NATO biasa lan cocog karo baterei. Unit aktif pisanan yaiku Skuadron RAF No. 77 sing adhedhasar ing Feltwell ing taun 1958, kanthi unit sing isih bisa digunakake ing taun 1959. Kabeh mau dipateni ing September 1963.

PGM-19 Jupiter (sadurunge taun 1962 diarani SM-78) yaiku rudal balistik siji-tahap propelan cairan jarak menengah sing dikembangake kanggo Angkatan Darat AS dening sekelompok insinyur roket saka Redstone Missile Arsenal ing pimpinan Wernher von. Braun.

Peluncuran pisanan IRBM Jupiter kanthi tiruan saka kahanan pertempuran dening personel terlatih Angkatan Udara SAC saka situs uji coba rudal Atlantik ditindakake ing Oktober 1960. Ing wektu iki, sawetara sasi (wiwit Juli 1960), rudal ing rong skuadron - 865 lan 866 - wis dileksanakake ing tugas tempur ing Italia ing pangkalan Angkatan Udara Italia Gioia delle Colli. Saben skuadron dumadi saka 15 rudal tempur, dipérang dadi limang baterei peluncuran. Kesiapan tempur lengkap kabeh 30 IRBM "Italia" digayuh ing wulan Juni 1961. Basis ing Italia nampa kode sebutan NATO I. Kesiapan tempur lengkap 15 misil "Turki" digayuh ing April 1962, rudal pisanan sing ditugasake ing November 1961.

Rudal kasebut ana ing pangkalan Angkatan Udara Turki "Tigli", pangkalan kasebut dijenengi NATO II. Kaya ing kasus Italia, rudal pisanan mung dilayani dening personel Amerika, personel Turki ngganti sebagian besar Amerika ing Mei 1962. Kaya ing Italia, personel Turki njaga rudal kasebut, nanging biaya nuklir dikontrol lan dilengkapi karo perwira AS. Peluncuran latihan tempur pisanan saka IRBM dening personel Italia ditindakake ing April 1961. Peluncuran latihan tempur pertama IRBM dening personel Turki ditindakake ing April 1962. SM-78 ora tetep ing layanan kanggo dangu. Ing Januari 1963, AS ngumumake mundur kabeh Jupiter saka Italia lan Turki, lan ing Juli taun iku rudal pungkasan wis dibusak.

Oksigen-kerosene R-5M, PGM-19 Jupiter, PGM-17 Thor - rudal generasi pisanan, R-12, R-14 - IRBM saka generasi kapindho sing luwih maju.

Ing taun 1962, donya ana ing ambang perang nuklir.


Krisis njeblug minangka akibat saka perkembangan negatif saka kahanan militèr-politik ing Karibia sawisé revolusi Kuba, sing nyebabake jeblugan nyata kanggo kapentingan ekonomi perusahaan Amérika Lor. Ana ancaman nyata intervensi Amerika ing Kuba. Ing kahanan kasebut, USSR mutusake kanggo menehi pitulungan, kalebu bantuan militer, marang pamarentah Kuba. Ngelingi yen rudal Jupiter Amerika saka Turki bisa tekan pusat penting Uni Soviet mung ing 15 menit, lan R-16 ICBM Soviet dibutuhake saka 30 nganti 32 menit kanggo mbales wilayah Amerika, Khrushchev mrentahake kanggo nyebarake IRBM Soviet ing Kuba karo militer Soviet. personel.

Sesuai karo rencana operasi Anadyr, direncanakake kanggo nyebarake ing wilayah Kuba telung resimen rudal R-12 (24 peluncur - 3 resimen saka divisi rudal strategis kaping 13) lan rong resimen rudal R-14 (16 peluncur), sing padha diwènèhaké kanggo siap, ing sinyal saka Moscow, kanggo serangan ing obyek paling penting ing Amerika Serikat, kang, tanpa exaggeration, nyebabake gupuh ing Pentagon lan Gedung Putih.

Ing pungkasan Oktober, setengah saka 36 rudal R-12 sing dikirim menyang pulo kasebut siap kanggo ngisi bahan bakar, oksidator lan dok nganggo hulu ledak nuklir. Amarga blokade laut ing pesisir Kuba, rudal R-14 ora bisa dikirim menyang pulo kasebut. Ing wektu iki, para pamimpin USSR lan Amerika Serikat nyimpulake yen konflik kasebut kudu dirampungake kanthi tentrem.

Sajrone negosiasi, para pihak sarujuk kanggo mbusak IRBM Soviet saka Kuba, lan sing Amerika saka Turki, Italia lan Inggris. 42 IRBM Soviet diijolke kanggo 105 IRBM Amerika lan 200 GLCM jarak menengah Amerika. Khrushchev menang tanpa nembak.

Nganti taun 1976, kabeh tenang sementara ... Banjur wiwit


Alesan resmi kanggo Amerika Serikat kanggo nyalahake Prajanjian INF yaiku miturut omongane uwong nglanggar syarat-syarat perjanjian kasebut dening Rusia. "Pahlawan acara kasebut" yaiku KR 9M729 (SSC-X-8). Diduga, rudal kasebut diuji kanggo jarak luwih saka 500 km, sing minangka pelanggaran resmi saka syarat kontrak. Mesthi, iki goroh langsung, roket test ora tau mabur luwih saka 480 km. Nanging jujur, keprihatinan dheweke bisa dingerteni. KR 9M729 punika 9 mm luwih saka 728M530. Cetha yen hulu ledak fragmentasi bledosan dhuwur 1000 kilogram, sing dilengkapi 9M729, nduweni dimensi sing luwih gedhe tinimbang 500M9 728 kilogram.

Lan sanajan Rusia ngandhani bebener, apa sing ngalangi wong-wong mau ora nginstal warhead sing luwih entheng ing "rudal dawa", lan njupuk volume kosong nganggo tangki bahan bakar tambahan? ..

Saiki kita duwe tangan gratis, iki persis sing kudu ditindakake, tugas teknologi sing gampang banget. Mbokmenawa, iki persis carane eksekusi perintah presiden kanggo ndharat Kaliber bakal ditindakake.

Kanggo jam penerbangan ing mode jelajah, roket kasebut nggunakake bahan bakar udakara 280 kg, kemungkinan dilengkapi mesin diesel R-95TM-300 kanthi dorongan 360 kg utawa varian, utawa mesin turbofan-50BE, digawe ing basis saka kulawarga engine turbofan-50. Konsumsi bahan bakar spesifik mesin kira-kira padha, ing kisaran 0,685–0,710 kg/kgf saben jam penerbangan. Sajrone wektu iki, roket bakal mabur 850-880 km.

Gampang kanggo nyimpulake yen 500 kg bahan bakar tambahan bakal nambah 1-500 km jarak aerodinamis menyang roket. Kanthi ngganti hulu ledak konvensional karo nuklir, kanthi nggunakake volume roket internal sing diluncurake kanthi rasional, sampeyan bisa nyelehake nganti 1 kilogram bahan bakar tambahan, sing bakal nambah jarak 700 km tambahan. .

Warhead nuklir Soviet bisa gampang dicopot saka gudang, diaktifake maneh lan dipasang ing misil anyar. Werna-werna sugih. Kaping pisanan, iki meh "asli" TK 66-02 kanthi kapasitas 200 kiloton. Padha diinstal ora mung ing 3M10 "Grenades" marine, nanging uga ing basis online KR X-55 lan lemah basis KR 3M12 "Relief", luwih dikenal minangka RK-55. Model apik TK 66-05 kanthi daya tambah nganti 250 kiloton mung dipasang ing rudal Kh-55SM. Loro-lorone warheads duwe bobot padha - 140 kilogram. "Calon" liyane yaiku TK-90 (60 kt) sing luwih entheng 10 kilogram, sing dirancang khusus kanggo misil anti-kapal 3M55 Onyx. Bisa uga nggunakake NED modern, luwih kuat (250-500 kt) lan bobote kurang.

Loro-lorone rudal, 9M728 lan 9M729, diselehake ing SPU 9P78-1 roda universal ing sasis MZKT-79305, saben 2 utawa 4. Instalasi kasebut meh padha karo SPU dhasar saka kompleks Iskander-M OTR. Angkatan bersenjata Rusia masang 12 brigade rudal lengkap saka kompleks Iskander-M lan Iskander-K. Brigade kasebut kalebu telung divisi rudal kanthi 2 baterei, 2 kompleks (PU) ing saben. Total 288 pluru: balistik 9M723 lan cruise 9M728, 9M729.

32 taun kepungkur, Prajanjian INF ngilangi senjata serangan tentara kita kanthi ambane operasional (saka 500 nganti 1 km) - sistem rudal 000K9 Temp-S. Ora ana sarana kasebut lan sarana jarak menengah sebagian dikompensasi kanthi serangan darat lan pesawat pengebom. Nanging kabeh wong ngerti yen iki dudu pengganti sing padha.

MGM-31С Pershing II minangka propelan padhet rong tahap Amerika sing dikembangake ing pungkasan taun 1970-an dening Martin Marietta. Bobot peluncuran - 16 kilogram (451 kg), dawa roket - 7 meter, diameter tengah - 462 meter. Mesin kanggo Pershing pisanan digawe dening Thiokol, bahan bakar sing dipilih dening insinyur kanggo mesin minangka salah sawijining sing paling apik ing wiwitan taun 10,61-an, kelas komposit 10,36 PBAA / AP / Al kanthi impuls spesifik sing cukup dhuwur sanajan ing jaman saiki. - 60 detik. Jarak maksimum rudal yaiku 1.3 kilometer.

Pershing kapindho dilengkapi mesin Hercules. Insinyur kasebut, supaya bisa ngrampungake MO TTZ luwih saka tikel kaping pindho, njupuk risiko lan nggunakake bahan bakar kelas kalori 1.1 HTPB / AP / Al sing luwih dhuwur. Iki dibedakake kanthi "doping" karo bahan peledak - hexogen (RDX) utawa octogen (HMX) kanggo entuk impuls tartamtu saka 275 detik lan ndhuwur. Kene sampeyan kudu njlentrehake yen bahan bakar kelas padhet digunakake ing rudal balistik - 1.1 lan 1.3.

Isi energi lan isi kalori bahan bakar jinis 1.1 15-20 persen luwih dhuwur tinimbang jinis 1.3, saéngga kanthi bobot wiwitan lan mbuwang, jarak peluncuran rudal ing kasus sing sepisanan bakal luwih gedhe. Bahan bakar kelas 1.1 uga nduweni sifat teknologi sing luwih apik, tambah kekuatan mekanik, tahan kanggo retak lan pembentukan gandum.

Mangkono, iku kurang rentan kanggo kontak sengaja. Ing wektu sing padha, luwih rentan kanggo detonasi lan cedhak karo sensitivitas kanggo bahan peledak konvensional. Rentang penerbangan maksimum Pershing-2 MGM-31C kanthi bobot peluncuran 60 persen kanthi bahan bakar kalori anyar wis tambah dadi 1 kilometer. Lan iki watesan malah kanggo bahan bakar ngalangi modern.

IRBM "Pershing-2" - rudal serial pisanan ing donya, dilebokake ing layanan, dilengkapi karo "hypersonic" dipandu warhead (UBB) sistem MARV, dilengkapi RADAG pencari radar aktif. UBB rudal bobote 399 kg, ngembangake kacepetan nganti 12 Mach, lan ing bagean pungkasan jalur penerbangan kasebut ngalami evolusi kanggo nggabungake gambar radar saka permukaan dhasar ing memori komputer ing papan kanthi gambar nyata. ditampa dening wong golek.

Ing wektu sing padha, KVO dikurangi saka 400 meter (mung sistem inersia) dadi 30 meter. Malah sacara lahiriah, meh padha karo UBB C-HGB modern saka rudal LRHW anyar. Napa ora rudal "hipersonik", kanggo nggunakake terminologi modern? Ing USSR, Biro Desain Yuzhnoye mimpin pangembangan UBB kanggo rudal R-36M. Ing periode saka Juli 1978 nganti Agustus 1980, tes pesawat UBB 15F678 ditindakake, asile ora nyenengake, lan karya kasebut dibatasi.

Kaping pisanan, desain IRBM Amérika "Pershing-2" kasedhiya kanggo kamungkinan saka Bukak ing sawetara cendhek, Bukak saka rudal bisa ing konfigurasi suda, tanpa salah siji saka orane tumrap sekolah: Pershing 1B varian, mung tataran pisanan - bobot peluncuran 5 kg, dorong 480 kN, jarak 172,00 km; Varian Pershing 800C, mung tahap kapindho, bobot peluncuran 1 kg, dorong 3 kN, jarak 950 km. Gambar sing paling misuwur saka Pershing-122,00 IRBM, sing nyebar ing Internet lan ing kaca akeh media cetak, bener-bener nggambarake Pershing 500B, yaiku versi siji-tataran, mung ing kisaran minimal, penampil sing ati-ati. mesthi bakal sok dong mirsani iki.

Wektu penerbangan menyang jarak minimal - 7 menit, kacepetan ing mburi OUT (bagean aktif saka lintasan) - 2 km / s, wektu penerbangan nganti jarak maksimal - 1 km: 770 menit, kacepetan ing mburi OUT - 13 km/s.

Tanggal 12 Desember 1979, komandan pasukan NATO mutusake kanggo nyebarake 572 rudal nuklir anyar ing Eropa Kulon.


Tanggal 12 Desember 1979, komandan pasukan NATO mutusake kanggo nyebarake 572 rudal nuklir anyar ing Eropa Kulon: 108 rudal Pershing II lan 464 rudal jelajah berbasis darat BGM-109G Gryphon. Saka rudal jelajah, 160 kudu disebar ing Inggris, 96 ing Jerman Kulon, 112 ing Italia (ing Sisilia), 48 ing Walanda, 48 ing Belgia. Kabeh 108 rudal Pershing II kudu dipasang ing Jerman Kulon minangka ganti rudal Pershing 1a sing wis lungse. Angkatan Udhara Jerman ngrancang ngganti rudal 72 Pershing 1a karo misil Pershing 1b jarak cendhak anyar, nanging Amerika ora gelem tanpa panjelasan.

Aspek penting kapindho saka keputusan NATO yaiku kekarepan kanggo tawar-menawar karo Uni Soviet kanggo ngurangi utawa ngilangi rudal kasebut nglawan pengurangan utawa penghapusan misil SS-20 Soviet sing padha. Kondhisi NATO kanggo ora nepaki rencana kanggo nyebarake rudal mesthi dadi kesiapan USSR kanggo mungkasi panyebaran rudal SS-20 seluler sing bisa ditujokake menyang Eropa Kulon, lan mbusak SS-20 sing wis dipasang. NATO ngira yen ing wiwitan taun 1986 Uni Sovyèt masang 279 peluncur seluler SS-20 kanthi total 837 hulu ledak nuklir sing adhedhasar ing wilayah kulon USSR.

Rudal Pershing II pisanan disebarake ing Jerman Kulon ing pungkasan November 1983, lan penyebaran kabeh rudal 108 PU lan 120 rudal lan hulu ledak W-85 sing padha rampung ing pungkasan taun 1985. Status Operasional Awal (IOS) digayuh tanggal 15 Desember 1983 nalika 1st Battery, 1st Battalion, 41st Field Artilery Regiment mlebu status tempur bebarengan karo komando Brigade Artileri 56 ing Mutlangen. Ing taun 1986, kabeh telung batalyon rudal disebarake kanthi 108 rudal Pershing II sing dipasang ing Jerman Kulon ing Neu-Ulm (Batalion 3, Resimen Artileri Lapangan 84), Mutlangen lan Neckarsulm (Batalion 1, Resimen Artileri Lapangan 81). .

Rusia nyatakake prihatin


Rusia wis nyatakake keprihatinan babagan pemulihan maneh dening Washington ing pungkasan taun 2021 Komando Artileri Angkatan Darat AS kaping 56 ing Jerman, sing ora ditindakake ing taun 1991 sawise ditandatangani Perjanjian INF. Cetha yen Amerika Serikat nyiapake infrastruktur kanggo penyebaran 108 peluncur IRBM sing padha, mung digawe kanthi basis teknologi anyar. Rudal anyar kasebut nampa jeneng kode LRHW (Long Range Hypersonic Weapon) lan indeks kodifikasi MGM-51A ing arsenal rudal AS.

Ing tanggal 2 September 2020, Angkatan Laut AS ngumumake uji coba motor roket padhet tahap kapindho kanggo program senjata hipersonik Rapid Strike Konvensional, menehi tandha "tonggak penting" ing dalan kanggo penyebaran rudal tunggal kanggo Angkatan Laut lan Angkatan Darat. .

Tes kasebut ditindakake tanggal 1 September ing Promontory, Utah, Rudal Range minangka bagéan saka pangembangan program Serangan Prompt Konvensional Angkatan Laut (CPS) lan program Senjata Hipersonik Jarak Jauh (LRHW) Angkatan Darat. Tes kasebut ditindakake kanthi koordinasi karo Kantor Program Sistem Strategis Angkatan Laut. Tes sadurunge ditindakake ing wulan Mei lan dianggep sukses.

"Tes iki nandhani verifikasi sukses operasi loro tahapan booster roket sing mentas dikembangake, uga sistem kontrol vektor thrust ing mesin roket padhet,"

Angkatan Laut ngandika ing statement.

"Tes iki minangka langkah penting kanggo nyadari rudal hipersonik umum sing dikembangake dening Angkatan Laut kanggo digunakake dening Angkatan Laut lan Angkatan Darat."

Mesin kasebut minangka bagean saka booster roket anyar sing kalebu ing upaya Pentagon kanggo mbangun rudal "hipersonik". Angkatan laut lan tentara bakal nggunakake rudal siji lan adaptasi kanggo diluncurake saka segara lan darat. Unsur penting liyane saka program kasebut, Common Hypersonic Glide Body (C-HGB), kasil diuji ing Maret 2020. Angkatan Laut nduwe peran utama ing pangembangan C-HGB, dene Angkatan Darat bakal nanggung biaya produksi.

Pentagon, minangka bagéan saka program serangan cepet konvensional, wis nimbang ngembangake senjata hipersonik wiwit awal 2000s, rudal sing bisa mabur kanthi kecepatan luwih saka Mach 5 lan menehi komandhan militer kemampuan kanggo nggayuh target ing saindenging jagad kanthi cepet. bab menit.

Miturut laporan Layanan Riset Kongres tanggal 25 Agustus 2020, saliyane CPS lan program LRHW Angkatan Darat, Angkatan Udara ngupaya nggunakake pakaryan sing ditindakake dening Badan Proyek Riset Lanjut Pertahanan kanggo nggawe respon cepet udhara AGM-183A. gegaman. Secara resmi, telung rudal kasebut ora "hipersonik", amarga terminologi kasebut mung bisa ditrapake kanggo rudal, lan rudal kasebut kalebu ing kategori IRBM lan SLBM, loro pisanan kalebu kelas "lumahing-kanggo-permukaan" (Surface- Surface), katelu yaiku "air-to-surface" » (Air-Surface) utawa ASBM.

Panjaluk anggaran FY 2022 layanan kalebu $ 161 yuta kanggo tuku 12 misil ARRW. Program ARRW minangka program sing dipilih dening Congressional Research Service minangka prioritas kanggo pendanaan saka senjata sing direncanakake bakal dikembangake kanggo nggunakake hulu ledak C-HGB.

MGM-51A LRHW IRBM minangka IRBM propelan padhet serbaguna sing dilengkapi karo hulu ledak maneuvering Universal Hypersonic Glide Body (C-HGB) ing modifikasi Blok 1, kanthi teori bisa nyepetake luwih saka 3 mil per jam (800 km per jam). ). Bobot hulu ledak yaiku 6 kilogram (080 kilogram), sing sacara teoritis ngidini kanggo nampung senjata nuklir apa wae sing kasedhiya ing arsenal AS, saka "ringan", kayata W-800, nganti "abot", kayata W-360. . Warheads C-HGB mestine kanggo nglengkapi sistem senjata saka tentara, angkatan udara lan angkatan laut. Pangembangan kasebut adhedhasar eksperimen Hipersonik Warhead Advanced Hypersonic Weapon (AHW).

Ing tes, hulu ledak C-HGB tekan kacepetan Mach 8,2 (2 m / s).

Jangkoan peluncuran tes yaiku 1 ​​mil (725 kilometer). LRHW: Sistem iki adhedhasar rudal basis lemah propelan padhet AUR - rong tahap, dawa - 2 meter, diameter awak - 775 milimeter. Bobot peluncuran yaiku 10,44 kilogram (887 kilogram), lan fitur utamane yaiku hulu ledak hipersonik dipandu C-HGB. Tes pisanan senjata anyar bakal diwiwiti ora luwih awal saka 16, lan panyebaran baterei ing 300.

Dianggep manawa LRHW bakal diadopsi dening pasukan darat Angkatan Darat AS. Tanggal 19 Maret 2020, blok glide hipersonik C-HGB (Badan Glide Hipersonik Umum) saka kompleks kasebut sukses diuji sajrone eksperimen penerbangan ing Hawaii. Tes kasebut ditindakake ing kontrol gabungan Angkatan Laut lan Angkatan Darat AS.

Amarga ora kasedhiya "operator asli", tes kasebut ditindakake ing operator uji khusus RN STARS.

STARS (Strategic TARget System) yaiku kendaraan peluncuran sing digawe adhedhasar rong tahap pertama Polaris-A3 SLBM, tahap katelu yaiku mesin propelan padat ORBUS-1A. Roket kanthi target PBV (Post Boost Vehicle) sing dipasang ing laboratorium Sandia digunakake kanggo kepentingan nguji unsur satelit SBIRS saka sistem peringatan dini serangan rudal, uga kanggo uji penerbangan prototipe senjata hipersonik AHW ( 17 November 2011 saka US Navy Pacific Missile Range, dumunung ing Kapuloan Hawaii, pulo Kauai).

Dawane roket kasebut yaiku 10,36 m, diametere 1,37 m, bobot peluncuran roket tanpa muatan 16 kg, dorongan mesin tahap pertama yaiku 330 kN. Operator uji babagan karakteristik paling ora kaping pindho luwih gedhe tinimbang sing biasa, mula, ing kasunyatane, roket kasebut ora bakal duwe jarak peluncuran kasebut, lan kacepetan ing mburi OUT ora bakal ngluwihi Mach 340,00.
Kaya Pershing-2, rudal anyar bakal dilengkapi mesin tataran kapisan lan kaloro kanthi propelan padat komposit 1.1 HTPB/AP/Al. Wiwit saiki iku bahan bakar paling sampurna.

Amarga bobot lan ukuran sing meh padha karo Dark Eagle lan Pershing II, kacepetan ing mburi OUT lan jarak peluncuran bakal cedhak. Ora mungkin Dark Eagle bisa mabur luwih saka 1 km.

Rudal CPS kudu pindhah menyang layanan karo Virginia SSN-802-811 kapal selam lan Arleigh Burke DDG-51 pangrusak, lan pluru bakal nampa ora mung kapal saka seri paling anyar, nanging uga nyedhaki worn metu Flight I. Wiwit rudal anyar ora bakal. kalebu ing standar UVP Mark 41, anyar UVP VPM dikembangaké kanggo iku.

Wong-wong Amerika bakal setuju karo kesimpulan saka Prajanjian INF anyar, kanthi kesimpulan bakal ilang mung 108 peluncur seluler adhedhasar lemah lan 108-216 MGM-51A LRHW IRBM.

Nanging ing wektu sing padha, mitra angkatan laut saka rudal CPS, sing wis nampa indeks kodifikasi BGM-51A lan ora diwatesi karo perjanjian anyar, bakal dilayani. Rudal hipersonik anyar bakal nampa 67 kapal perusak kelas Arleigh Burke sing wis dibangun, 7 kapal perusak sing dibangun, lan kabeh kapal Virginia saka seri Block V, nomer lambung SSN-802-811, kanthi total 10 kapal.

Secara teoritis, dheweke butuh 1 misil BGM-280A CPS Dark Eagle. 51 peluncur rudal BGM-48A CPS Dark Eagle bakal ditampa dening papat penghancur kelas Arleigh Burke saka Skuadron 51th Armada AS, sing duwe akses gratis menyang Segara Ireng.

Ancaman "wektu penerbangan rudal 5-7 menit" tetep ana ing kasus apa wae


Kabutuhan IRBM kanggo angkatan bersenjata Rusia jelas.

Cetha sing nggunakake interceptor 3-mesin outdated minangka tataran pisanan saka MRBM ersatz minangka langkah perlu. Wektu kanggo miwiti nggawe IRBM lengkap adhedhasar Iskander kanthi nambahake tahap kapindho saka mesin 9x820 sing padha karo versi siji-tataran. Begjanipun, daya tarik luwih saka cukup - 175,00 kN. Senadyan kasunyatan manawa roket kasebut bakal pulih nganti 7-500 kg lan dadi luwih dawa, nganti 7 meter. Rudal bakal nampa ing mburi bagean aktif padha 600 m / s, kaya ing cilik saka Bukak saka MiG-11, perlu kanggo tekan sawetara 4 km. Angkatan bersenjata Rusia kudu duwe analog dhewe saka LRHW Dark Eagle.

Tanggal 20 Februari 2019, Presiden Federasi Rusia V.V. Putin ing pesen marang Majelis Federal nyathet:
"... rudal hipersonik Rusia paling anyar "Zircon" bisa tekan kecepatan kira-kira Mach 9 lan mabur kanthi jarak luwih saka 1 km."

Kajaba iku, dheweke nyathet yen

"Zircon" bisa numpes loro target segara lan darat.

Saiki, rudal 3M22 Zircon Rusia minangka rudal hipersonik pisanan lan siji-sijine sing sejatine paling ora 10 taun sabanjure.

Ing Kulon, rong proyek rudal cahya sing cedhak-hypersonik ana ing tahap R&D. Ing AS, iki minangka proyek sistem rudal udara-ke-permukaan 900 kilogram (2 lb) - Screaming Arrow kanggo pesawat berbasis operator F-000 E / F, ing Prancis - proyek peluncur rudal hipersonik ASN18G kanggo pesawat Rafale. Loro rudal kasebut kudu kecepatan nganti Mach 4, yaiku, ana ing wates spektrum kacepetan penerbangan supersonik lan hipersonik. Penasaran yen para pelanggan Departemen Pertahanan AS lan Prancis dhewe nganggep proyek kasebut berisiko tinggi lan, mesthine, ora nganggep banget.

Wiwit tekane saka Tomahawks, senjata revolusioner kanggo awal taun 1980-an, iku ketoke sing iki revolusi ilmiah lan teknologi pungkasan ing urusan militer, nanging ora, wektu wis teka kanggo revolusi anyar, nanging wis kedaden, lan iku. kedaden unnoticed malah kanggo sawetara saka sudhut ahli.

Istilah "jarak penerbangan rudal" utawa "jarak rudal" tegese proyeksi jalur sing dilewati rudal menyang permukaan bumi, dilurusake dadi segmen sing nyambungake titik wiwitan lan target, lan beda-beda gumantung banget ing antarane CR lan BR. Kanthi "radius tumindak" sing padha, CR lan BR bakal ngliwati dalan sing beda-beda.

Bandingake "Zircon" lan LRHW Dark Eagle. Contone, yen loro rudal kasebut kudu ditembakake ing target sing ana ing jarak 1 km (ing Mei 000, rudal Zircon sing diluncurake saka fregat Admiral Gorshkov kasil nggayuh target permukaan ing Segara Barents sing ana ing jarak 2022 kilometer).

Kaping pisanan, dalan sing dilewati rudal LRHW Dark Eagle bakal 1,52–1,6 kaping luwih dawa tinimbang jalur sing dilewati Zircon, amarga spesifik penerbangan balistik, BR kudu ngembangake kacepetan ing mburi OUT nganti 2 m. / s, OUT rampung ing dhuwur 817 km.

Banjur, amarga inersia energi kinetik akumulasi, BR mundhak nganti 300 km, nalika ilang kacepetan nganti Mach 2 ing titik ndhuwur ekstrem lintasan balistik.

Sabanjure kanggo BR - bagean saka turunan balistik karo nambah kacepetan. Nganti dhuwure udakara 100 km, mudhun kanthi cepet kanthi cepet, ing ngisor 100 km, lapisan atmosfer sing padhet aktif nolak proses iki (kacepetan tambah), siji bab sing mesthi, BR apa wae sajrone penerbangan kasebut ora bakal bisa. maneh ndarbeni kacepetan padha sing wis ing wektu sing padha ing mburi OUT. Wektu penerbangan BR - 9,2 menit.

Saiki KR - "Tomahawk" mbutuhake 1 jam 20 menit utawa luwih kanggo nindakake iki (yen sampeyan isih kudu ngliwati zona pertahanan udara, bisa nganti 2 jam utawa luwih).

Rudal hipersonik Zircon ora perlu ngliwati zona pertahanan udara, njelajah, kacepetan penerbangan konstan: Mach 9 - 2 m / s. Ketinggian penerbangan paling optimal saka rudal jelajah hipersonik kanggo jarak kasebut yaiku 700-28 km. Wektu penerbangan yaiku 30 menit. Yen sanajan 9 taun kepungkur ana wong sing ngusulake yen KR bisa nyusul BR, kabeh wong tanpa pengecualian bakal nganggep dheweke edan.

Tanggepan Rusia babagan panyebaran IRBM Amerika ing daratan ing Eropa lan ing kapal permukaan lan kapal selam nuklir bisa dadi peralatan maneh Proyek Rusia 885 lan 949AM SSGN kanthi Zircon. Patroli tempur 500 km saka pesisir wétan AS saka rong SSGN lan loro SSGN - saka pesisir kulon AS karo Zircon ing pesawat 4,5 menit penerbangan menyang target - bisa dadi argumentasi serius.
Pengarang:
28 komentar
Iklan

Langganan saluran Telegram kita, informasi tambahan kanthi rutin babagan operasi khusus ing Ukraina, akeh informasi, video, sing ora ana ing situs kasebut: https://t.me/topwar_official

Alexa
Dear maca, kanggo ninggalake komentar ing publikasi, sampeyan kudu mlebu.
  1. Lech saka Android.
    Lech saka Android. 2. november 2022 05:43
    +5
    По итогам нашего разоружения теперь НАТО оказалась у наших границ и грозится разместить свое ЯО максимально близко для удара по нашим ключевым центрам государства... таковы реалии и последствия действий наших недальновидных политиков. nangis
    Теперь надо каким то образом на постоянной основе размещать наши ударные ЯО как можно ближе к Вашингтону чтобы иметь фору по времени.
    Хорошо бы договориться об этом с Кубой, Венесуэлой или Никарагуа.
    Ядерный меч висящий над головой США хороший аргумент для нормальных добрососедских и сердечных отношений со стариком Байденом, Блинкиным и полусумашедшей Пелосси.
    1. Doccor18
      Doccor18 2. november 2022 06:07
      +3
      Quote: Lech saka Android.
      Теперь надо каким то образом на постоянной основе размещать наши ударные ЯО как можно ближе к Вашингтону чтобы иметь фору по времени.

      Это да. Но вот только как?
      Даже с ближним окружением не очень получается идти нога в ногу, в Таджикистане американцы учения проводят, Казахстан лихорадит, а уж об Украине и вовсе говорить неблагодарное дело. Так может с ближнего окружения стоит начать, а потом уж и в Латинской Америке сферы влияния создавать...
      1. Sipil
        Sipil 2. november 2022 11:09
        +1
        РСМД был подписан совсем другой страной... совсем в других условиях
        1. mbayar
          mbayar 4. november 2022 17:30
          0
          Quote: Sipil
          РСМД был подписан совсем другой страной... совсем в других условиях

          И был глубоко порочен в основе своей , ибо не предусматривал уничтожение БРСД союзников США . Разумным было бы тогда повторное размещение наших БРСД на Кубе и в Никарагуа . "Пионер" , "Ока" и "Рельеф" стали бы лцчшим аргументом для переговоров с США в середине 80-х .
          Что теперь ?
          Расчитывать на развёртывание позиционных районов для наших ПЛАРК в 500 км от побережий США не даст паритета (ведь США разместят свои ракеты на на своих ПЛА , и на надводных кораблях , которых у них в десятки раз больше , да и непросто будет организовать службы наших ПЛАРК в тех районах на постоянной основе без наличия в регионе наших ВМБ . Посему пора начинать думать о создании региональных оборонительных союзов , в т.ч. со странами Латинской Америки . Разумеется с нашими гарантиями их безопасности от прямой агрессии с развёртыванием там наших сил ядерного сдерживания . Всех видов и на всех носителях .
          А в качестве ПЛАРК следует строить "Бореи-К" с КР и ГЗУР в пусковых стаканах вместо "Булавы" . Такие ПЛАРК нам обходятся\обойдутся в 2 раза дешевле строительства "Ясеней-М" и их ударная мощь будет в 2-2,5 раза выше , чем у "Ясень-М" . "Борей-К" сможет нести в 16 пусковых стаканах от 80 до 112 КР\ГЗУР + некоторое количество КР можно будет запускать через их ТА . Строительство "Бореев" у нас уже хорошо отлажен и промышленность выдаёт стабильно по одной такой ПЛАРБ в год , а так как более 12 таких РПКСН (Борей-А) строить мы не будем , то следует без какого-либо перерыва закладывать на освобождающихся стапельных местах их новые модификации - "Борей-К" . И таких ПЛАРК желательно строить так же 12 шт. - по 6 шт. на каждом из двух флотов . Такими силами можно организовать постоянное дежурство под обеими побережьями США до двух таких ПЛАРК . Этого будет более чем достаточно для гарантирования уничтожения всей военной инфраструктуры США на обоих побережий на глубину до 500 км. (если речь идёт о "Цирконах") и на всю стратегическую глубину (если речь идёт о КР "Калибр" и "Калибр-М").
          Но и о возможности развёртывания наземных ракетных комплексов на территориях дружественных государств , забывать не стоит . И о создании там ВМБ передового развёртывания .
          - Но для этого нужен достаточно мощный ВМФ - скажете Вы .
          Совершенно верно . И этот Флот России всё же предстоит построить . А для возможности его строить необходимо наладить таки производства ГЭУ для кораблей всех необходимых классов . ГТУ у нас уже строят : М90ФР (27 500 л\с) , М70ФРУ (14 000 л\с) и М75РУ (7 500 л\с) . Этих трёх турбин достаточно для строительства кораблей любых классов - от корветов до крейсеров и эсминцев . Но есть одно тонкое место - ходовые редукторы . Если эту проблему преодолеть удастся , никаких других преград для строительства мощного Флота , у России не будет . И этому следует уделить\уделять самое пристальное внимание .
          И тогда друзей во всех концах нашей планеты , у нас будет с каждым годом всё больше . Сила и справедливость всегда привлекает союзников .
  2. rotmistr60
    rotmistr60 2. november 2022 06:13
    +1
    Договоры хороши когда их соблюдают обе стороны подписантов. А когда одна сторона либо мухлюет, либо выходит из договора в одностороннем порядке все свои "озабоченности" можно оставить при себе и сдать в архив для потомков. Особенно актуально это сегодня когда Запад уже не скрывает, что воюет с Россией правда пока руками украинцев, но готов в любой момент начать прямое вооруженное участие (по их неоднократным заявлениям). Не буду рассуждать о ТТХ БРСД скажу единственное - если хотим, чтобы страна существовала необходимо в первую очередь заботиться о ее безопасности, а уже потом решать вопрос с кем и на каких условиях заключать (продлять) договоры.
    Ну, а автора остается поблагодарить за проделанную им работу при написании статьи.
  3. Lech saka Android.
    Lech saka Android. 2. november 2022 06:17
    +3
    Kutipan saka doccor18
    Так может с ближнего окружения стоит начать, а потом уж и в Латинской Америке сферы влияния создавать...

    Можно и так... лет так через 20.
    Но судя по валдайским речам сами знаете кого нас ждет веселое следущее десятилетие истории... opo... незнаю правда в подробностях всех этих приключений... но явно скучно не будет никому. hi
    1. Doccor18
      Doccor18 2. november 2022 08:50
      +1
      Quote: Lech saka Android.
      скучно не будет никому.

      О, да. Только в этом можно быть твердо уверенным. hi
    2. AdAstra
      AdAstra 2. november 2022 09:39
      +1
      Да чего-то утомило с начала 90-х это "веселье" я бы с удовольствием и поскучал немного hi
  4. kor1vet1974
    kor1vet1974 2. november 2022 07:57
    +1
    Kabutuhan IRBM kanggo angkatan bersenjata Rusia jelas.
    Кто ж спорит-то?
  5. Ivan2022
    Ivan2022 2. november 2022 09:35
    -2
    Равтору - респект за работу по поиску массы интересных сведений. Пожелал бы только автору представить список лит. ссылок. Или хотя бы ссылки на принадлежность источников информации. В дальнейших дискуссиях это окажется полезным.
  6. Alexey R.A.
    Alexey R.A. 2. november 2022 11:00
    +2
    А вот ракетного оружия у СССР на октябрь 1962 года было считанные единицы – 30 ПУ МБР Р-16 (SS-7 Saddler), 6 ПУ МБР Р-7 (SS-6 Sapwood) и 72 ПУ БРПЛ Р-13 (SS-N-4 Sark) с дальностью полета – 600 км.

    Это в теории. А на практике была полная засада.
    Возьмём БРПЛ.
    На октябрь 1962 г. у ВМФ СССР miturut teori было 22 ДЭПЛ пр.629 и 4 АПЛ пр. 658 с БРПЛ Р-13. Но вооружены они было БРПЛ первого поколения с дальностью 650 km и надводным стартом (причём не из шахты, а с её с верхнего среза).
    Каковы шансы дизельной ныряющей ПЛ подойти к берегам США на дальность пуска, всплыть и выполнить пуск? Судя по четырём торпедным ДЭПЛ, посланным к Кубе в период кризиса - шансов нет. Янки, решив, что кашу маслом не испортить, развернули в Атлантике полноценную систему ПЛО военного времени, обнаружив все наши ПЛ и сорвав без применения оружия выполнение БЗ трёх из них. С ракетными дизелюхами будет то же самое - особенно если учесть, что им для пуска ракет надо было всплыть и выдвинуть БРПЛ из шахты.
    Но ведь у СССР было ещё 4 АПЛ с БРПЛ с их огромной подводной автономностью и отсутствием необходимости в подзарядке АКБ? Да, лодки были. На бумаге, в сводных таблицах.
    По факту из 4 АПЛ боеготова была одна.
    К-19 "Хиросима" - ремонтируется и модернизируется с заменой реакторного отсека после ядерной аварии с разгерметизацией реактора.
    К-33 - ставится в модернизацию на "Звёздочке".
    К-55 - в конце августа только-только вышла из ремонта.
    К-40 - боеготова.
    И вот наши 72 БРПЛ сжимаются до трёх.
    Если взять МБР, то у Р-7 было всего 4 строевые пусковые площадки - в Плесецке.

    С воздушной компонентой ситуация та же - шансов у бомберов со свободнопадающими бомбами против ПВО американского континента того времени не было. Ибо на тот момент кроме истребительной компоненты у янки была развёрнута целая сеть площадок ЗРК ДД - одних только "Найк-Аяксов" было 200 батарей. Какие-то шансы были только у туполевских ракетоносцев, коих было всего 47 штук. И кто-то ещё был против увлечения НСХ ракетами. eseman
    1. sergeyketonov
      2. november 2022 15:15
      -4
      Алексей, еще 2 ПУ Р-7 на Байконуре, но все равно это капля в море, основная ударная сила СССР это АДД.
      1. Alexey R.A.
        Alexey R.A. 2. november 2022 16:06
        +3
        Цитата: sergeyketonov
        Алексей, еще 2 ПУ Р-7 на Байконуре, но все равно это капля в море, основная ударная сила СССР это АДД.

        Которая просто не долетит до точки сброса. Кроме, разве что, 47 летающих ПУ КРВБ.
        Куба тем и ценна была, что с неё территория США накрывалась серийными БРСД, которые в противном случае могли остеклить только ЕТВД.
        1. sergeyketonov
          2. november 2022 16:40
          -4
          Согласен, У "Тушек" с Х-20 на пузе шансов выполнить боевую задачу и вернутся домой живыми больше, но 3Мт и 25 Мт как говорят в одном приморском городе -"Две большие разницы".
        2. sergeyketonov
          2. november 2022 16:58
          -4
          Кеннеди боялся не 42 советских Р-12, а 190 советских "Медведей" и "Бизонов" с 25 Мт- нными изделиями в бомбоотсеках. которые могли "застеклить" всю америку. Еще 1500 Ту-16 могли "застеклить" всю Европу. Нам бы конечно тоже по полной досталось бы. Сейчас обстановка не столь драматическая. поэтому никто не боится перехода конфликта в ядерную фазу.
          1. Alexey R.A.
            Alexey R.A. 2. november 2022 19:07
            +2
            Цитата: sergeyketonov
            Кеннеди боялся не 42 советских Р-12, а 190 советских "Медведей" и "Бизонов" с 25 Мт- нными изделиями в бомбоотсеках. которые могли "застеклить" всю америку.

            Если бы он их боялся, то Кубинского кризиса не было бы. Ибо размещение ракет на Кубе на фоне этих бомберов прошло бы незамеченным. Но увы, "Найк-Аяксы", "Найк-Геркулесы" и монструозные "Бомарки" сделали прорыв к целям для наших стратегов практически невозможным.
            В том-то и проблема, что СССР на начало 60-х кроме шести Р-7 и четырёх Р-16 (два полка с одним дивизионом на БД в каждом) не имел иных средств гарантированной доставки тепла и света в американские дома.
            Полки Р-16, 1961-1964 гг.
            723-рп (в/ч 34131). По состоянию на 1963 г. 723-й ракетный Дрезденский полк состоял :
            1-рдн — БСП-1 с 2 ракетами Р-16 наземного базирования — на БД с 13.3.62.,
            2-рдн — БСП-11 с 3 ракетами Р-16У шахтного базирования — на БД с 25.2.65.,
            3-рдн — БСП-12 с 2 ракетами Р-16 наземного базирования — на БД с 5.3.63.
            730-рп (в/ч 54300). По состоянию на 1963 г. 730-й ракетный Краснознаменный полк состоял:
            1-рдн — БСП-2 с 2 ракетами Р-16 наземного базирования — на БД с 20.9.62.,
            2-рдн — БСП-22 с 2 ракетами Р-16 наземного базирования — на БД с 24.2.64.,
            3-рдн — БСП-21 с 2 ракетами Р-16 наземного базирования — на БД с 30.12.63.
            © РВСН: стратегический ракетный комплекс Р-16 с ракетой 8К64 (Р-16У/8К64У) (СССР)
    2. sergeyketonov
      2. november 2022 15:25
      -3
      Какая бы Р-13 несовершенной не была, мощность заряда -1,45 Мт, у одноклассника "Поларис"А-1 - теоретически - 600 кт, фактически на испытаниях из 6 тестовых взрывов только один самый мощный - 250 кт. Америкосы еще те "очковтиратели".
      1. Alexey R.A.
        Alexey R.A. 2. november 2022 16:04
        +2
        Так ГЧ может быть сколь угодно мощной, но её ж ещё доставить до цели надо.
        У "Полариса" дальность 2200 км и подводный старт.
        У Р-13 - всего 650 км. И надводный старт. Причём не просто надводный, а с верхнего среза шахты.
        То есть, носитель этих ракет должен всплыть в 200-400 км от побережья США и, на глазах изумлённых зрителей, сначала выдвинуть ракету из шахты - и лишь потом выполнить пуск. В открытом океане на волнении. belay
        1. sergeyketonov
          2. november 2022 16:36
          -2
          Алексей, я же не спорю, полностью с Вами согласен у Р-13 море недостатков. Но одно достоинство - мощная ГЧ. Большинство американских городов миллионников находятся у побережья и достать до них Р-13 вполне могла., да демонстративно, да самоубийственно для ПЛ и экипажа. но задачу выполнить могла.
          1. Alexey R.A.
            Alexey R.A. 2. november 2022 19:15
            +2
            Цитата: sergeyketonov
            Большинство американских городов миллионников находятся у побережья и достать до них Р-13 вполне могла., да демонстративно, да самоубийственно для ПЛ и экипажа. но задачу выполнить могла.

            Достать могла. Но при условии полной слепоты всей атлантической системы ПЛО НАТО, которая сначала бы пропустила ПЛ к берегам США, а затем проспала бы всплытие ПЛ и предстартовые манипуляции с БРПЛ.
            В отличие от торпедных дизелюх, которых ПЛО-шники гоняли без применения оружия на поражение, ракетные дизелюхи и атомоходы после всплытия сразу бы брали на прицел и при открытии шахты валили бы наглухо, не дожидаясь пуска.
          2. merkava-2bet
            merkava-2bet 3. november 2022 09:52
            +1
            Не смогла бы ПЛ выполнить боевую задачу,с учётом количества и качества ПЛО ВМС США,могла бы выполнить пуск где-нибудь по Европе,по набережным целям и то под большим вопросом.
            1. Alexey R.A.
              Alexey R.A. 3. november 2022 10:17
              +2
              Kutipan saka merkava-2bet
              Не смогла бы ПЛ выполнить боевую задачу,с учётом количества и качества ПЛО ВМС США,могла бы выполнить пуск где-нибудь по Европе,по набережным целям и то под большим вопросом.

              А для Европы БРПЛ были не нужны - её стеклование должны были выполнить полки на Р-5 и Р-12.
              Это до США редкая СБЧ могла долететь. А для Европы у СССР было четыре с половиной сотни БРСД.
  7. merkava-2bet
    merkava-2bet 3. november 2022 09:26
    +1
    Kaping pisanan, desain IRBM Amérika "Pershing-2" kasedhiya kanggo kamungkinan saka Bukak ing sawetara cendhek, Bukak saka rudal bisa ing konfigurasi suda, tanpa salah siji saka orane tumrap sekolah: Pershing 1B varian, mung tataran pisanan - bobot peluncuran 5 kg, dorong 480 kN, jarak 172,00 km; Varian Pershing 800C, mung tahap kapindho, bobot peluncuran 1 kg, dorong 3 kN, jarak 950 km. Gambar sing paling misuwur saka Pershing-122,00 IRBM, sing nyebar ing Internet lan ing kaca akeh media cetak, bener-bener nggambarake Pershing 500B, yaiku versi siji-tataran, mung ing kisaran minimal, penampil sing ati-ati. mesthi bakal sok dong mirsani iki.

    Я перелапатил много источников но нигде не нашёл подтверждение вышенаписанному,может автор поделится источником.И везде пишут что у ракеты Першинг-2 скорость боевого блока до 8М,но не 12М.
  8. jaket tank
    jaket tank 3. november 2022 16:22
    +1
    Как хорошо что рекламщик пиццы и кетчупа сдох...В аду его жарят вместе с алкашом. Наину ждутс...
    Москва. 5 июня. INTERFAX.RU - Вдова первого президента России Наина Ельцина считает, что период 1990-х следует считать святыми годами становления новой страны, и верит, что в России, в конечном счете, всё наладится.

    "По-моему, 90-е годы надо называть не лихими, а святыми и поклониться тем людям, которые жили в то сложное время, которые создавали и строили новую страну в тяжелых условиях, не потеряв в нее веру", - сказала Ельцина в понедельник в Москве на книжном фестивале "Красная площадь" на презентации своей книги "Личная жизнь".
  9. Pavel57
    Pavel57 3. november 2022 20:03
    0
    Цитата: sergeyketonov
    Кеннеди боялся не 42 советских Р-12, а 190 советских "Медведей" и "Бизонов" с 25 Мт- нными изделиями в бомбоотсеках. которые могли "застеклить" всю америку. Еще 1500 Ту-16 могли "застеклить" всю Европу. Нам бы конечно тоже по полной досталось бы. Сейчас обстановка не столь драматическая. поэтому никто не боится перехода конфликта в ядерную фазу.

    Были размышления, что превентивный удар американцев в 1957 году остановило появление мясищевского бомбардировщика М3.

    К слову американские Мейсы были размещены и в Японии, и в 1962 году ошибочно получили приказ на удар по Китаю, который был отменен после высказываний сомнений офицера на КП Мейсов.
    Правильно отмечено, что результатом кризиса 1962 года был вывод ракет их Турции и из Италии.
    1. merkava-2bet
      merkava-2bet 3. november 2022 21:28
      0
      Правильно отмечено, что результатом кризиса 1962 года был вывод ракет их Турции и из Италии

      Только ракеты Юпитер и Тор были устаревшие и их всё равно списали бы.
  10. Pavel57
    Pavel57 3. november 2022 22:55
    0
    Kutipan saka merkava-2bet
    Правильно отмечено, что результатом кризиса 1962 года был вывод ракет их Турции и из Италии

    Только ракеты Юпитер и Тор были устаревшие и их всё равно списали бы.

    Иначе был соблазн их чем- либо заменить. И главное, американцы реально уступили.
  11. Kanca Kim
    Kanca Kim 4. november 2022 01:22
    -1
    Bravo!
    Прекрасная статья, просто именины сердца.
    Matur nuwun sanget
    ГБУ РД.